"Zonder epidurale verdoving zal het waarschijnlijk voor altijd bij één kind blijven"

"Tegenwoordig wordt er zo ontzettend veel onderzoek gedaan dat ik echt geen bang heb voor een epidurale."

• Nathalie Crampe (rechts), een dertigjarige bediende, is hoogzwanger van haar eerste kindje en kiest voor epidurale verdoving tijdens haar bevalling:

Ik zal absoluut niet twijfelen en de verdoving meteen vragen. Kleinzerigheid is een van mijn slechte eigenschappen maar daar schaam ik mij niet voor. Ik moet mij toch niet bewijzen ? Waarom afzien ? Zonder verdoving kies je er eigenlijk voor om extreme pijnen te beleven. Ik vraag me dan toch af voor wie en voor wat. Specialisten hebben die spuit wel voor een doel ontwikkeld hé. Tegenwoordig wordt er zo ontzettend veel onderzoek gedaan dat ik echt geen schrik heb voor een epidurale. Aan elke medaille is een keerzijde natuurlijk, maar er staan op dat moment zoveel dokters aan je zijde, dat er niet veel fout kan lopen. En zoveel klachten hoor je er bovendien niet van. Wetende dat er elke dag wel honderden baby's ter wereld komen hier in België. Er zijn trouwens ook veel voordelen aan verbonden, zoals het weerhouden van hevige pijnen. De injectie zorgt er immers ook voor dat de vrouw zich volledig kan ontspannen. Met andere woorden zal de stress en de spanning verminderen zodat men zich enkel op de geboorte kan focussen. Ik zal dus -in tegenstelling tot anderen- bewust het hele gebeuren meemaken. Op die manier kan ik tenminste optimaal genieten van mijn bevalling. Zonder epidurale verdoving ben je toch ongelofelijk vermoeid achteraf? Op die manier wordt een kind baren heel onaangenaam en dat kan toch niet de bedoeling zijn ? Zonder epidurale zal het waarschijnlijk voor altijd bij één kindje blijven. Ik zou willen dat er nog enkele volgen. Mijn vriend David zal ook wel opgelucht zijn met mijn beslissing hoor. Met mijn temperament ben ik in staat om hem tijdens de geboorte uit te schelden voor alles wat mooi en lelijk is ! (lacht)

Shari Woekier

"Het gevoel dat je het helemaal alleen hebt kunnen presteren, moet magnifiek zijn"

• Daphné Woekier (links), een dertigjarige bediende, wil een zoontje kopen en liefst zonder gebruik te maken van epidurale verdoving:

Als mijn grootmoeke dat kon, kan ik het ook ! Dat is het principe. Ik wil op een zo natuurlijk mogelijke wijze bevallen. Bovendien snap ik helemaal niet waarom vrouwen geen schrik hebben. Er zijn zoveel nadelen en risico's verbonden aan het krijgen van een epidurale injectie. Akkoord, je zal minder pijn lijden, maar de hartslag van de baby kan bijvoorbeeld sterk dalen wat enorm gevaarlijk kan zijn. En ook de moeder zou veel klachten hebben, want een verdoving kan een verminderde controle van de blaas teweegbrengen. Nog maar te zwijgen over de mogelijkheid dat de dokter niet correct prikt, en dat hierdoor serieuze rugklachten kunnen ontstaan. Ik mag er niet aan denken. Al moet ik een hele dag een verschrikkelijke pijn doorstaan, mijn kindje zal gezond geboren worden. Daarbij, eens je dat wondertje in je armen hebt, ben je die pijn toch meteen vergeten? Ik geloof immers dat je de moederband met de baby veel intenser zal beleven wanneer je hem of haar op de gewone manier ter wereld brengt. Het gevoel dat je het helemaal alleen hebt kunnen presteren, moet magnifiek zijn. Mijn vriend Gaetan denkt er net hetzelfde over, maar hij zou het ook begrijpen als ik een verdoving wil vragen. Als ik om medische redenen dan toch een spuit zou moeten krijgen, ga ik daar natuurlijk niet moeilijk over doen. In het geval dat het écht moet zal ik het aanvaarden, maar anders niet. Vrouwen beslissen veel te snel over deze ruggenprik, alsof het allemaal doodnormaal is. Spuitjes dienen om een ziekte te voorkomen of te genezen. Ik wil in het ziekenhuis niet behandeld worden als een zieke vrouw. Ik ga gewoon een kindje baren. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld?

Shari Woekier