- Daphné Woekier (links), een dertigjarige bediende, wil een zoontje kopen en liefst zonder gebruik te maken van epidurale verdoving:
Als mijn grootmoeke dat kon, kan ik het ook ! Dat is het principe. Ik wil op een zo natuurlijk mogelijke wijze bevallen. Bovendien snap ik helemaal niet waarom vrouwen geen schrik hebben. Er zijn zoveel nadelen en risico's verbonden aan het krijgen van een epidurale injectie. Akkoord, je zal minder pijn lijden, maar de hartslag van de baby kan bijvoorbeeld sterk dalen wat enorm gevaarlijk kan zijn. En ook de moeder zou veel klachten hebben, want een verdoving kan een verminderde controle van de blaas teweegbrengen. Nog maar te zwijgen over de mogelijkheid dat de dokter niet correct prikt, en dat hierdoor serieuze rugklachten kunnen ontstaan. Ik mag er niet aan denken. Al moet ik een hele dag een verschrikkelijke pijn doorstaan, mijn kindje zal gezond geboren worden. Daarbij, eens je dat wondertje in je armen hebt, ben je die pijn toch meteen vergeten? Ik geloof immers dat je de moederband met de baby veel intenser zal beleven wanneer je hem of haar op de gewone manier ter wereld brengt. Het gevoel dat je het helemaal alleen hebt kunnen presteren, moet magnifiek zijn. Mijn vriend Gaetan denkt er net hetzelfde over, maar hij zou het ook begrijpen als ik een verdoving wil vragen. Als ik om medische redenen dan toch een spuit zou moeten krijgen, ga ik daar natuurlijk niet moeilijk over doen. In het geval dat het écht moet zal ik het aanvaarden, maar anders niet. Vrouwen beslissen veel te snel over deze ruggenprik, alsof het allemaal doodnormaal is. Spuitjes dienen om een ziekte te voorkomen of te genezen. Ik wil in het ziekenhuis niet behandeld worden als een zieke vrouw. Ik ga gewoon een kindje baren. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld?
Shari Woekier
Geen opmerkingen:
Een reactie posten